21apr

Corona-crises

Op het moment van schrijven wordt er in de Tweede Kamer een debat gevoerd over de corona-crisis. Veel aandacht wordt gevraagd door verschillende partijen voor mensen met psychische problematieken en voor hun familie. Iedereen is bezorgd over de verwachte toename van psychische problemen als gevolg van de corona-crisis. Vorige week werd daar ook al alarm op geslagen door de landelijke GGZ. En we begrijpen het: de eenzaamheid wordt groter, de onzekerheid van deze tijd maakt mensen meer depressief, depressieve mensen worden al depressiever en ga zo maar door. Als bestuur begrijpen we deze opmerkingen en we zijn blij dat er ook politiek gezien aan een groep mensen wordt gedacht die het al zo moeilijk hebben. Ook voor u/jou als mantelzorger wordt aandacht gevraagd en dat is zeer terecht.

Weet dat u altijd met ons contact kunt opnemen met uw vragen, zorgen, teleurstellingen en verdriet. Voor nadere gegevens kunt u/jij op onze site terecht.

Tenslotte: wij weten dat er veel zorgen zijn op allerlei gebied, ook voor hen voor wie onze Vereniging is opgericht. Graag staan wij naast u. Maar het zou arm zijn als we hiermee zouden stoppen. We mogen en moeten vooral wijzen op God Die alles regeert en Wie het nooit uit Zijn hand loopt. Alleen bij Hem is de echte, diepe en rijke troost te vinden die wij allemaal nodig hebben. Als vanzelf moet je dan denken aan zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus met de vraag: Wat is uw enige troost, beide in het leven en sterven? We wensen al onze lezers toe het antwoord op deze vraag door genade te mogen nazeggen: ‘dat ik met lichaam en ziel …’ Als dat namelijk ons perspectief is geworden, is er zekerheid in een tijd van onzekerheid.

Met hartelijke groet, namens ons bestuur

Wim Visser

_________________________________________

Die zware tas

Laat Mij die zware tas toch dragen,
gevuld met zorgen en verdriet.
En zoveel onbegrepen vragen
Waarin je soms geen uitweg ziet.

Erken Mij toch in al je wegen,
dan maak Ik al je paden recht.
Slechts in die weg geef  Ik Mijn zegen,
Dat heb Ik in Mijn Woord gezegd!

Dan mag je leven vol vertrouwen
En is er Kracht voor elke dag
Waarom kind, blijf je zoveel sjouwen,
als je Mij alles geven mag?

Leg nu je hand maar in Mijn handen.
Ja, ook dat stuk verborgen leed.
Nooit kan het levensscheepje stranden
van elk, die zich geborgen weet.

Laat een reactie achter